मेरा अपार प्रेमका अन्तरबियोग केन्द्रहरुलाई चितामा दागबत्ती दिएर स्वर्णिम आनन्दको अनुभुती मात्रै गरिनौ, एकपक्षिय प्रेमको अथाहा गहिराइमा पौडिएर जीवनको भिख थापिरहेको जिउदो लाशलाई सम्मानको दोसल्ला समेत भिराउन असमर्थ देखायौ । हो दौलातको महलमा सयलको जिन्दगी दिने औकात थिएन मेरो साथै सम्पन्नताको डोली चाढाएर खुशीको मनोरम स्फटिक चुमाउने हैसियता पनि कहाँ थियो र ? त्यसैले तिमीलाई गुमाएकोमा कत्तिपनी दु:ख छैन । सदा तिम्रो खुशी चाहने शुभ चिन्तकको नाताले पनि त म तिम्रो इच्छा - अकांक्षालाई लुट्न सक्दिन । चाहे त तिमीलाई एउटा पागल ले जे पनि गर्न सक्छ तर भनिसके तिम्रो प्रतिबिम्बको झझल्को मा मात्रै जिउने कोसिस गरौला तर कसैको जिन्दगीमा उजाड मरुभुमी बनेर छोड्न चाहन्न ।
प्रिया मैले त तिम्रो सम्झनामा सच्चा प्यारको आँशु बगाएको छु । तर तिमीले मेरो आत्मालाई
सम्बेदनाका शब्दहरुपनि खर्चिनौ, त्यसैले सम्हाल्न सकिन छिया-छिया बनेको हृदयलाई प्रेम अप्राप्तिको बियोगमा डुबेको लामो समय पश्चात यस पत्र मार्फत के कुरा स्मृति गराउन चाहन्छु भने म तिम्रो प्रेमको दास हुँ, सक्छौ भने जीबनको कुनैपनी मोडमा सिर्फ एकपटक प्रेम गर्ने अबसर देउ , म तिमीलाई असिम स्नेहको ताजमहलमा अपार माया दिनेछु । मेरा असिमित मायाको उर्लदो भेलमा आफुले आँफैलाई भुलेको पत्तै पाउनेछैनौ। मबाट के कुराको अपेक्षा राखेर सम्बन्ध गासेकी थियौ र के पाइनौ ? आखिर मेरो के नै
कसुर थियो र ? मैले तिम्रो के नै बिगारेको थिए ? आज आएर मर्नु न बाच्नुको दोसाधमा उभ्याइ छाड्यौ । हुनत गल्ती मेरै थियो सजाए पनि म आँफै नै भोग्दै छु किनकी तिमीलाई र तिम्रो नाटकिय प्रेमलाई चिन्न नसक्नु अनि तिम्रो प्रस्ताब स्विकार गर्नु तसर्थ आज आत्मा ग्लानिको रापले छट्पटाइ रहेको छु । यो संसार परिवर्तित छ , परिवर्तित संसार सँगै परिवर्तन भयौ यदि धोका नै दिनु थियो त किन झुटो सपना देख्यौ ? आफुले आफुलाई के सोच्छ्यौ ? स्वर्गकी अप्सरा या त धर्तिकी मोनालिसा ? आखिर कस्को पो संसार शुन्य होला र ? यदि संसार शुन्य नै भएको भए पनि एक न एक वसन्तमा बहार कसो नआउला ? निष्ठुरी , जिन्दगी संघर्ष हो अनी हाम्रो यात्रा फरक फरक भए पनि गन्तब्य एउटै हो । जिन्दगी जिउने क्रम मा दौडदा दौडदै ठेस लाग्न सक्छ त्यतिबेला मलाई सम्झेर नसुस्ताउनु होला । भनिन्छ समयले दिएको घाउ समयले नै पुर्छ रे जुन समयले तिमी सँग परिचय गरायो त्यही समयले नै बिर्सन वाध्य बनाउदो रहेछ । केबल विछोड को पिडा र रोदनले सताएको छ ।
आँशु नै जीवनको साथी बनाइ बाँच्न विवस छु । तर पनि तिमीमा कुशलता को कामना गर्न
यो बिद्युतिय हुलाक सेवाको साहारा मार्फत सन्देश पठाउन गैरहेको छु । कतै तिम्रा निर्दोश आँखाहरु मेरो सन्देशमा पर्यो भने अतितको प्रेम सम्झेर मलाई माफ गरिदेउ । अतितमा तिमी सँग
गरेको प्रेमले वर्तमानमा घच्घच्याउदा दुखित हृदयलाई सान्त्वना दिने उद्धेश्यले पत्रको रुपदिन बिबश र वाध्य छु । सुशी तिमी महान रहिछेउ किनकी तिमीले सच्चा प्रेमको परिभाषा पनि बुझेकी रहिछौ किनभने मानब हृदयमा आगो सल्काउने चलचित्रका नायक नायिकाहरुपनि काल्पनिक र कथा सरह अभिनय गर्दै जान्थे तर
त्यो काल्पनिक कथा कसैको लागि वास्तबिक हुन्छ भन्ने तिनिहरुलाई जानकारी नहुँदा म
जस्ता कयौ साचो प्रेम गर्ने अबुझहरु पानी बिनाको माछा, पुर्णिमा बिनाको औशिको रात जस्तैमा छट्पटिनु परेको छ। हुनत मेरो जीवनमा हासो खुशी मिलन र उल्लास कहिल्यै पनि लेखेको छैन रहेछ । भगवानले मेरो भागमा मात्र आँशु, पिडा , रोदन बिछोड र धोका मात्रै लेखिदिएको रहेछ । तर केही छैन आँशु पिएर बाँचेकै छु ।
तिमीजस्तो लाखौं धोकेबाज विश्वासघाती नायक-नायिकाहरुलाई शुभ- कामना दिन पाइरहेकै छु । आफू सफल हुन नसके पनि सबैलाई सफलताको शिखर चुम्न सफल होउन भन्ने आशिर्बाद दिएकै छु । खेद छ तिमीलाई दोष भने म दिन्न किनकी तिमी अर्काकी भैसकिछौ । त्यसैले प्रिय अतितको कथा र इतिहास् पढेर पुर्खाले गरेको त्याग र बलिदान सम्झेर मातृभुमीको माटो छोइ कसम तोडेजस्तै मेरो पवित्र प्रेम र वाचा बन्धनलाई तिरस्कार गर्न सफल भएकी तिमीलाई यो अभागी अबिरलको लाखौं लाख शुभकामना ल........... सुशी, जुनदिन् हाम्रो भेट भयो, त्यो दिन नै मेरो सामुन्ने आशा रुपी दियो नबालिदिएको भए हुन्थ्यो । साँचो प्रेमको पारीभाषा दिदै धनी र गरीब अनी झुपडी र महल को बेवास्ता गरी साँचो प्रेमको बाँचा नबाधेको भए मैले डुब्लिकेट मायाको माला उनेर तिमीलाई पहिराइदिने थिए । तर के गर्नु म प्रेमको मामलामा अनभिग्य नै रहेछु । जुन हरियाली फुलवारिमा हाम्रो प्रेमको अंकुर पलाएको थियो त्यो झिनो त घातक साबित भयो ।
मलाई लग्थ्यो हाम्रो जोडी राम र सीताको झै थियो। तर के गर्नु अफसोच मायाको परिभाषा नबुझ्ने हरुलाई शिव र पार्वतीको झै वनाइदिए पनि घातक हुदो रहेछ । आध्यात्मिक र धार्मिक ग्रन्थमा लेखिएको थियो भगवान शिवले जोगिको भेष गरेर पार्वतीलाई छल गरेका थिए तर यहाँ त पार्वतीले शिवलाई यो छल गरिन । हुन त यस्मा कुनै आश्चर्य छैन किनकी यो कलियुग हो । कलियुग मा हरेक कुरा उल्टा चलिरहेछन । यहाँ युवकलाई युवती बनाइदै छ । साँचोलाई झुटो, सत्यलाई असत्य, पवित्रलाई अपवित्र, चोरलाई सज्जन, सज्जन लाई चोर् बनाइदैछ। यो वर्तमान कलियुगको बिकासित रुप हो । ठिकै छ मेरो प्रेम तिम्रा लागि बिष साबित भयो म तिमीले गरेको बिश्वासघातलाई अमृत ठानी मृत्यु सैयामा पुग्दा समेत जपिरहनेछु । प्रिया एउटा दु:खको कुरा भनौ या त गौरबको हाम्रो प्रेम जुन हरियाली फूलबारिबाट शुरुवात भयो, त्यहिबाट अन्त्य पनि । सुशी, तिमीलाई थाहा छैन कि यो छोटो प्रेममा तिमीले दिएको ईमेल अनी युगलरुपी फोटो मैले आफ्नो मुटुमा सजएको थिए । तर आज यो सबै बिर्सन खोज्दै छु । तिमी जती नै टाढा भएपनि मलाई धोका दिएपनि तिम्रो जीवन सुन्दर र पवित्रहोस् यही मेरो माया र ममता जस्तो कहिल्यै कमी नहोस् भन्दै
अहिलेलाई ओझेलमा पर्न चाहन्छु । धन्यवाद
उही तिम्रो हुननसकेको
Post a Comment